Belgische krant op digitaal
papier
Bron: NRC Handelsblad, Beet
01.03.06 Vanaf april zullen tweehonderd
lezers van de Belgische krant De Tijd drie maanden lang de krant
lezen op digitaal papier. Zo wil De Tijd erachter komen of het lezen
van een digitale krant bevalt, en hoe een dagblad op digitaal papier
tot zijn recht kan komen.
Het digitale papier in kwestie is een leesapparaatje
genaamd iLiad, van het Nederlandse bedrijf iRex uit Eindhoven. De
technologie van het electronische papier is ontwikkeld door Philips
en het Amerikaanse e-Ink, en is door iRex van Philips gekocht.
Het scherm van een iLiad bestaat uit minuscule bolletjes
die zijn gevuld met electronische inkt. Dit is een witte vloeistof
waarin zwarte korreltjes zweven. Met electrische spanning kunnen
de zwarte korreltjes naar voren of naar achteren worden gedreven,
waarmee het betreffende beeldpuntje zwart of juist wit uitslaat.
Er zijn op de iLiad 16 grijstinten mogelijk - geen
kleur - en het scherm ter grootte van een half A4-tje heeft 768
x 1024 beeldpuntjes. Dat is te vergelijken met een goede monitor
van de dubbele omvang. Onpartijdige getuigen zeggen dat dit werkelijk
de aanblik biedt van papier. Het scherm heeft tientallen keren minder
stroom nodig dan een laptopscherm.
In 2003 heeft Beet al eens gemeld dat in dat jaar
de eerste producten van digitaal papier op de markt zouden komen.
In 2005 stond in de papieren editie van NRC Handelsblad dat het
dat jaar zover zou zijn, maar ook dat gebeurde niet. Nu zijn de
apparaatjes rijp, maar de kranten en uitgevers weten er nog geen
raad mee.
Wat de maten van de iLiad betreft lijkt een verstandige
keus te zijn gemaakt: nog kleiner en je hebt de afmetingen van een
pocket-pc, waarop geen zinnig mens een krant gaat lezen. Groter
en je kunt net zo goed een laptop meenemen. Maar de iLiad is geen
apparaat waarop je de krant zomaar kunt projecteren.
Peter Bruynseels, projectleider bij De Tijd: 'We
nemen voor een deel artikelen uit de krant over, en voor een deel
van de website. Bij sommige publicaties, zoals de beurskoersen,
is het handig als onderdelen van het scherm klikbaar zijn zoals
op de website. De iLiad heeft een aanraakscherm en kan van dit soort
interactieve technieken gebruikmaken. Er is een balk aan de zijkant
die bladeren kan simuleren. We willen weten wat voor user interface
de lezers willen. We stoppen er ook advertenties in; een van de
doelen is uit te zoeken of er een businessmodel op te bouwen valt.'
De iLiad is geen computer, het is een leesapparaat
dat ook overweg kan met bijvoorbeeld digitale boeken. Hoewel mensen
uit de computerwereld in meerderheid enthousiast zijn, vreest Beet
dat cruciale tekortkomingen worden genegeerd. Het heilloze idee
van Philips om oprolbare beeldschermen te gaan maken is gelukkig
vervallen. Maar waarom is het een voordeel dat het scherm geen eigen
lichtbron heeft? De bezitter van een laptop, pocket-pc of mobieltje
heeft in het donker nooit een probleem.
En een toestel zonder kleurenscherm, kan dat wel?
Elke papieren krant verschijnt in kleur, elke computer, elk draagbaar
apparaat kan kleuren weergeven, elke website heeft kleuren. Lezers
zullen vast geen krant in grijstinten accepteren.
Tenslotte moeten kranten een oplossing verzinnen
voor de kosten van de iLiad. Een lezer die elke dag een gratis krant
kan krijgen - ook via de websites van Metro en Sp!ts - zal niet
graag een paar honderd euro betalen voor een speciaal apparaat om
zijn digitale krant te lezen. Bruynseels houdt de mogelijkheid open
dat zijn krant hieraan meebetaalt, omdat de distributie van een
digitale krant goedkoper is.
Herbert Blankensteijn
|
