Elektronische boekenlezers
komen eraan in 2006
De Odyssee van de iLiad
Bron: PC Plus - Brank Collin
04.06 Elektronische leesplankjes kennen we
vooralsnog uit science-fictionverhalen, maar dit jaar verschijnen
ze in het echt: lichte, tabletvormige computers met grote, rustige
beeldschermen. Het kan allemaal door de ontwikkeling van elektronisch
papier.
Afgelopen maand bracht een bedrijf uit Eindhoven
een leesapparaat op de markt dat gebaseerd is op elektronisch papier.
Elektronisch papier is een materiaal dat lijkt op een kruising tussen
een beeldscherm en papier. Met een beeldscherm heeft het gemeen
dat beeldpunten via een computer aan en uit gezet kunnen worden,
en met papier heeft het gemeen dat punten die eenmaal 'aan' zijn,
niet zomaar meer doven. Met dat laatste heeft elektronisch papier
een voorsprong op beeldschermen, omdat die voortdurend van stroom
moeten worden voorzien om beeldpunten aan te houden.
Het apparaat van Irex Technologies, een bedrijf
dat is opgericht door oud-medewerkers van Philips, heet de iLiad
en is een tablet (draagbare computer) op A5-formaat dat zo'n 400
gram weegt. Het elektronisch papier dat wordt gebruikt is ontwikkeld
door het Amerikaanse E Ink, een bedrijf waar ook Philips in deelneemt.
In wezen is de iLiad een draagbare computer die voor lezen is geoptimaliseerd.
Boek en blok
Door het lage stroomverbruik, het lage gewicht en zijn handzaamheid
is het apparaat beter om van te lezen dan bijvoorbeeld een notebookcomputer.
De hoop van zijn fabrikant is dat het in veel organisaties papier
gaat vervangen. U kunt hierbij denken aan scholen waar scholieren
geen overvolle boekentassen meer hoeven te sjouwen, omdat alle boeken
op één licht apparaat staan; aan advocatenkantoren
waar alle voor een zaak relevante jurisprudentie en wetteksten op
één apparaat staan; of aan rondreizende monteurs van
ingewikkelde machines die niet langer een meter handleidingen mee
hoeven te nemen, en voor wie de handleidingen altijd up-to-date
worden gehouden.
Om papier uit het kantoor en de klas te kunnen verdringen
heeft Irex wat troeven in zijn iLiad ingebouwd: zo bevat het tablet
een touchscreen dat reageert op aanraking van een meegeleverde speciale
pen. Door met de pen over het scherm te bewegen schrijft u; de ingebouwde
computer laat onmiddellijk het resultaat zien, en bewaart wat u
heeft geschreven of getekend. Later kunt u uw (aan)tekeningen op
een gewone computer overzetten. De iLiad is dus naast een elektronisch
boek ook een elektronische schrijf- en tekenblok.
Daarnaast bevat de iLiad een draadloze wifi-verbinding
waarmee u snel het laatste nieuws of bijvoorbeeld bijgewerkte handleidingen
kunt binnenhalen.

Tekenen op de iLiad
Papierloos kantoor
Nu is de droom van een papierloos kantoor (of een papierloze school)
niet nieuw. Toen in de jaren tachtig de microcomputerrevolutie plaatsvond,
zou volgens de koffiedikkijkers en de wichelroedelopers het tijdperk
van het papierloze kantoor snel zijn aangebroken. In de praktijk
werd echter niet minder, maar nog steeds evenveel papier gebruikt.
Weliswaar verdwenen memo's ten faveure van e-mail, en wordt de opmaak
van tijdschriften en kranten niet meer met schaar, lijm en papier,
maar met de computer gedaan; daar stond tegenover dat mensen die
vroeger één kladje met de hand schreven en vervolgens
hun documenten in het net in één keer goed uittypten,
nu zes kladversies uitprinten voor ze bij hun einddoel zijn.
Dat het papierloze kantoor er niet kwam, heeft voor
een groot deel met de ergonomie, het gebruiksgemak van het beeldscherm
te maken. Onderzoek wijst uit dat het lastiger is om van een beeldscherm
te lezen dan van papier. Weliswaar wordt er tegenwoordig veel van
het scherm gelezen (hordes mensen zitten dagelijks uren achter de
pc), maar wat langere documenten, met wat langere zinnen en alinea's,
worden nog steeds gauw geprint om vanaf papier te lezen.
Doordat bij de iLiad de beeldpunten niet uitdoven
zoals op een beeldscherm, ziet het elektronisch papier er bijzonder
rustig uit. Sterker nog, het ziet eruit als papier. Onder de glasplaat
die bij de iLiad de e-paperlaag beschermt, ziet het elektronisch
papier er net zo uit als de voorbeeldfoto van een fotolijstje. De
'leeservaring' moet worden versterkt door een balk die links op
het apparaat zit; wie deze balk met de duim naar links draait, bladert
vooruit, en wie naar rechts draait achteruit. Het idee hierachter
is dat je op de iLiad bladzijden net als in een boek omslaat.
Naast de iLiad van Irex is het Chinese bedrijf Jinke
eind vorig jaar met een iets kleinere lezer uitgekomen voor de Chinese
markt, de Hanlin V8 (het Nederlandse apparaat is A5-formaat, het
Chinese is paperbackformaat). Binnenkort komt het bedrijf uit met
een Hanlin V2 voor de Westerse markt.
Daarnaast heeft Sony een 'lezer' in de planning
die letterlijk zo heet: Reader. Deze staat gepland voor voorjaar
2006. De Hanlin en de Reader proberen echter niet papier zo nauw
mogelijk te benaderen; zo kun je op deze apparaten niet schrijven.
Wel heeft de Hanlin een klein touchschermpje, dat gebruikt kan worden
voor aantekeningen.
Streepje voor
ls een nieuwe vinding wil slagen, is het niet voldoende als de vinding
hetzelfde kan dan hetgene wat deze vervangt; zij moet dingen beter
kunnen. De iLiad probeert de rem van het papierloze kantoor af te
halen door een apparaat te maken dat papier zoveel mogelijk benadert;
waarvoor u dus niet op één plek hoeft te zijn, waar
u droedels op kunt tekenen tijdens saaie vergaderingen, en waar
u zelfs gedachtenloos in kunt bladeren. Maar dat alleen zou niet
voldoende zijn.
Een iLiad is echter ook een computer, en kan dus
computerachtige dingen doen, zoals in teksten zoeken, fragmenten
knippen en plakken uit verschillende documenten enzovoort. En wat
bijvoorbeeld voor oudere gebruikers nuttig kan zijn, is dat teksten
zonder loep kunnen worden vergroot of verkleind, of dat ze via de
ingebouwde koptelefoonaansluiting kunnen worden voorgelezen. Irex
Technologies ziet als grote voordelen dat een klein apparaat een
hele bibliotheek kan bevatten, dat documenten (bijvoorbeeld een
handleiding voor de telefoonreparateur) live vernieuwd kunnen worden,
en dat documenten naar gelang ze op dat moment nodig zijn via het
internet opgevraagd kunnen worden.
Een groot voordeel van digitale documenten is dat
ze kunnen worden "gescheurd, gemengd en gebrand" (naar
het Engelse rip, mix and burn). Boekenliefhebbers vinden dat wellicht
een wat enge omschrijving, maar hij klopt wel. Wie recepten verzamelt,
zal deze zelden uit een rijk geïllustreerd kookboek willen
scheuren. Een recept uit een krant knippen is daarentegen niet erg,
want een krant is een wegwerpartikel. De elektronische versie van
het rijk geïllustreerde kookboek zal er geen last van hebben
als eruit wordt "gescheurd"; een leesapparaat kan zo worden
gebruikt om recepten uit uiteenlopende bronnen te verzamelen. Eventueel
kunnen deze recepten zelfs tijdens het koken worden aangepast.
Bedrijfslezen
Dat leesapparaten zo lang op zich hebben laten wachten (het idee
kenden we al uit science-fiction als de tv-serie Star Trek), ligt
er niet alleen aan dat elektronisch papier betrekkelijk jong is,
maar ook dat dit vrije gebruik van teksten auteurs en uitgevers
tegen de haren instrijkt. Deze beroepsgroepen hebben daarom de wetgever
zo ver gekregen dat deze de auteurswet heeft aangepast om het openbreken
van elektronische sloten te verbieden. Dit is problematisch, omdat
uitgevers er nogal een handje van hebben hun eigen auteurswet te
schrijven met behulp van een elektronisch slot; in tegenstelling
tot bij gedrukte boeken, mogen sommige elektronische boeken opeens
niet meer worden uitgeleend, voorgelezen, geciteerd, doorverkocht
enzovoort. En het is sterk de vraag of lezers boeken willen waarmee
ze minder kunnen dan voorheen.
Het succes van leesapparaten als de Hanlin en de
iLiad hangt dan ook mede af van in hoeverre we er meer mee kunnen
dan met 'gewone' boeken. Daar komt nog eens bij dat het bladeren
op elektronisch papier op het moment traag gaat; het kost de onderliggende
computer een tel om de nieuwe bladzijde 'uit te rekenen', en nog
eens een tel om deze op het elektronisch papier te tekenen. Toen
ik vorige maand Irex Technologies bezocht, was men teleurgesteld
dat ik dit opmerkte. "Je moet dit zien als een boek",
vertelde men mij, "daar kost het omslaan van een bladzijde
ook tijd." Ik kan echter niet de onderliggende computer wegdenken:
ik verwacht gewoon sneller te kunnen bladeren.
De Irex iLiad is bedoeld voor het bedrijfslezen;
voor bijvoorbeeld advocatenkantoren waar een pleiter tientallen
cases tot beschikking moet hebben, of voor de reizende monteur van
ingewikkelde apparatuur, die er de meter naslagwerken in zijn bestelwagen
mee vervangt. De prijs is navenant; voor zover nu bekend zal de
iLiad 650 euro inclusief BTW en verzendkosten gaan bedragen. De
Hanlin en de Reader moeten goedkoper worden, maar die zijn dan ook
respectievelijk op de hobbyende en de lezende consument gericht.
|